Melodi pa moshë me Kastriot Tusha, Ardian Trebicka & Eva Golemi te Teatri i Operas dhe Baletit

PAS NJË HESHTJEJE TË GJATË… MUZIKA RIKTHEHET TË FLASË! ❤️🎶
Ka çaste në jetë kur heshtja bëhet pjesë e udhëtimit tonë, por arti, kur buron nga shpirti, nuk hesht kurrë përgjithmonë.
Pas një kohe larg skenës, rikthehem me emocionin e një takimi të shumëpritur dhe me kënaqësinë e veçantë për të ndarë këtë udhëtim artistik me mikun dhe kolegun tim të dashur, Kastriot Tusha.
Së bashku do të sjellim një mbrëmje kushtuar dashurisë, asaj ndjenje universale që nuk njeh kufij, nuk i bindet kohës dhe nuk ka nevojë për përkthim. Një dashuri që do ta këndojmë në disa gjuhë, përmes melodive që kanë kapërcyer breza dhe kanë mbetur të paprekura nga koha.
Janë këngë që i ngjajnë diamanteve: të rralla, të çmuara dhe të përjetshme. Diamante të dashurisë, që sa herë interpretohen, marrin një tjetër shkëlqim në zemrat tona.
Kësaj mbrëmjeje do t’i japë një ngjyrë të veçantë edhe sopranoja Eva Golemi, me bukurinë dhe fisnikërinë e zërit të saj.
Emocionet do të marrin jetë edhe përmes Korit të Diplomatëve dhe Korit të Fëmijëve, nën drejtimin e Bujar Alliut, ku zërat bashkohen në një harmoni të veçantë, duke ndërthurur përvojën, ndjeshmërinë dhe magjinë e pafajësisë.
E gjithë kjo botë muzikore do të mbështetet nga trupa muzikore, nën drejtimin e Genti Rushit, për të ndërtuar një udhëtim tingujsh, emocionesh dhe ngjyrash artistike.
Dhe, mes melodive që përkëdhelin shpirtin, do të vijë edhe një nga momentet më pikante të mbrëmjes: një çift tangoje, fitues trofesh në këtë zhanër, që do ta shndërrojë skenën në një hapësirë pasioni, elegance dhe emocionesh të zjarrta. Në gjuhën e tangos, çdo hap është një rrëfim, çdo përqafim një premtim dhe çdo lëvizje një dialog mes dy zemrave. Një spektakël ku dashuria nuk këndohet, por kërcehet!
Ndoshta rikthimi im në skenë nuk është thjesht një rikthim pas heshtjes. Ndoshta është një mënyrë për t’i thënë vetes dhe publikut se muzika nuk njeh moshë, dashuria nuk njeh kohë dhe arti i vërtetë nuk e humbet kurrë dritën e tij.
Sepse, në fund të fundit, ne nuk këndojmë vetëm për të kujtuar atë që kemi jetuar, por edhe për të zgjuar atë që vazhdon të jetojë brenda nesh.
Ju presim në TKOB, për një mbrëmje ku zërat do të bëhen ndjenjë, meloditë do të bëhen kujt